RSS  

اما برای اینکه بدونین ذره هیگز چیه یه خلاصه ای از اونو براتون مینویسم

امیدوارم بدردتون بخوره

بوزون هیگز (به انگلیسی: Higgs boson) یا خدا ذره (God Particle) یک ذرهٔ اساسی سازندهٔ جهان است. این ذره هیگز در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) به افتخار فیزیکدان انگلیسی پیتر هیگز (Peter Higgs) نامگذاری شده‌است.

از دیدگاه کیهان‌شناسی، خلاء دارای نوعی چگالی انرژی است، که انرژی تاریک یا ثابت کیهان‌شناختی نامی

یک نمودار فاینمن که نحوه تولید احتمالی هیگز را در LHC نمایش می‌دهد: دو گلئون به زوج کوارک سر-پاد سر وامی پاشند، سپس دو زوج مخالف از اینها تشکیل یک ذره هیگز خنثی را می‌دهند

ده می‌شود که انبساط شتابدار مشاهده شده‌ در جهان را به ان نسبت می‌دهند. از نظر فیزیک ذرات بنیادی، میدان هیگز، در خلاء نفوذ می‌کند. در مدل استاندارد فیزیک ذرات، جرم همهٔ ذرات در نتیجهٔ بر هم کنش با این میدان به وجود می‌آید.

ذره هیگز، نیروی الکترومغناطیس و نیروی ضعیف هسته‌ای را به هم پیوند می‌زند. پیش بینی می‌شود، نتیجه برانگیختگی‌های میدان هیگز را به صورت ذرهٔ بوزون هیگز مشاهده کرد.

در نتیجه آشکارسازی ذرهٔ هیگز، که تنها ذرهٔ موجود در مدل استاندارد است که به صورت تجربی مشاهده نشده‌است، یکی از چالش‌های مهم فیزیک ذرات کنونی است. فیزیکدانان امید دارند که ذرهٔ هیگز را با استفاده از برخورد دهندهٔ هادرونی بزرگ سرن (LHC) آشکار سازند که انتظار می‌رود در ۲۰۰۸ (میلادی) به کار بیفتد.

من فكر مي كنم همه مردم مي خواهند بدانند كه ما از كجا آمده ايم و جهان چگونه آغاز شده است.
استيون هاوكينگ
 

فيزيكدانان در پاسخ به اين پرسش كه جهان چگونه آغاز شده است، نظريه انفجار بزرگ را مطرح مي كنند. طبق اين نظريه جهان ۷۱ ميليارد سال پيش از حالتي بسيار چگال و داغ سربر آورده است. اين نظريه بر انبساط مشاهده شده فضا و بررسي قرمزگرايي مبتني است. دانشمندان بر پايه اين مشاهده ها نتيجه گرفتند كه جهان از وضعيتي كه ماده و انرژي آن در حالتي بسيار چگال و دماي زياد قرار داشت، آغاز شده است.......

يك تيم از دانشمندان اروپايي موفق به محاسبه سرعت99.9997% سرعت نور براي حركت مواد حاصل از انفجارات اشعه گاما شدند .  

 انفجارات اشعه گاما قوي ترين انفجار در ما محسوب مي شود ، ميزان انر‍ژي كه در يك لحظه از يك انفجار گاما به صورت اشعه ساتع مي شود آنقدر زياد است كه مي تواند با تمام انرژي كه در طول عمر خورشيد از آن ساتع مي شود برابري كند ، اما حاصل اين انفجار تنها اين تشعشعات نيست . به تازگي گروه بزرگي از محققان اروپايي كشف كردند كه در طول چنين انفجاري ماده نيز به بيرون پرتاب مي شود پرتابي كه سرعت آن بسيار نزديك به سرعت نور است : 99.9997% سرعت نور .

ستارگان کوارکی، آزمایشگاه جدید دنیای کوانتومی؟

کوارک‌ها که به‌همراه لپتون‌ها (الکترون و فامیل‌هایش) بنیادی‌ترین واحدهای سازنده تمام مواد هستند، بسیار اسرارآمیز و خجالتی‌اند؛ آن‌قدر خجالتی که خود را تنها در برخوردهای بسیار پرانرژی ذرات زیراتمی در سرعت‌های فوق‌العاده بالا نشان می‌دهند. در چنین انرژی‌های بالایی، برخورد ذرات به یکدیگر سبب خرد شدنشان و پدیدار شدن ساختار داخلی‌شان یعنی همان کوارک‌ها می‌شود؛ اما این کوارک‌ها لحظه‌ای بیشتر دوام نمی‌آورند و در بازترکیبی جدید، بوزون‌ها یا فرمیون‌های جدیدی تولید می‌کنند. هزینه تولید کوارک‌ها بسیار هنگفت است و فرصت بررسی آنها بسیار اندک و اسرارآمیز بودن کوارک‌ها هم از این ناپایداری ناشی می‌شود......

مشاهدات جدید نشان می‌دهد ماده تاریکی که پیش‌از این تصور می‌شد با چگالی بسیار زیادی در مرکز کهکشان فشرده شده باشد، آن‌قدرها هم چگال نیست. دانشمندان حدس می‌زنند انفجار ستارگان سنگین و پیر در مرکز کهکشان، موجب پف کردن توده‌های ماده تاریک و درنهایت کم چگال شدنشان می‌شود. این انفجارهای ابرنواختری را می‌توان عامل اصلی کسری اسرارآمیز تعداد کهکشان‌های کوتوله جهان نیز به‌شمار آورد.

ترجمه: محمد ش. محمدي

مقدمه:
يكي  از عجيب ترين كشفيات انسان دسترسي به فضا است كه پيچيدگي و مشكلات خاص خود را دارد. راه يابي به فضا پيچيده است، چرا كه بايد با بسياري از مشكلات روبرو شد. مثلا:

- وجود خلا در فضا

- مشكلات گرما و حرارت

- مشكل ورود مجدد به زمين

- مكانيك مدارها

- ذرات و باقي مانده هاي فضا

- تابش هاي كيهاني و خورشيدي

- طراحي امكانات براي ثابت نگه داشتن اشيا در بي وزني

ولي بزرگترين مشكل ايجاد انرژي لازم براي بالا بردن فضاپيما از زمين است كه براي درك اين موضوع بايد به بررسي طرز كار موتورهاي موشك پرداخت.

در يك ديدگاه ساده، مي توان موتورهاي موشك را به آساني و با هزينه اي نسبتا كم طراحي كرد و حتي آن را به پرواز درآورد اما اگر بخواهيم مسئله را در سطح كلان بررسي كنيم .....

اخترشناسان با استفاده از روش‌های جدید، فاصله کهکشان مثلث را تا زمین 3.14 میلیون سال تعیین نوری کرده‌اند. جدیدترین اندازه‌گیری‌ها از فاصله یکی از نزدیک‌ترین کهکشان‌ها به راه‌شیری، این احتمال را مطرح کرده است که جهان 15 درصد وسیع‌تر و پیرتر از آنی باشد که تاکنون تصور ‌شده است.   

شايد سفر زمانى بسيار راحت تر از آن باشد كه تصور مى كنيم

خلاصه مقاله
۱- براساس نظريه ريسمان ها، جهان ما پوسته اى ۴ بعدى است كه در يك فضا- زمان ۱۰ بعدى شناور است.
۲- درصورت انحناى شديد ابعاد فراسوى جهان ما، هر ذره اى كه قادر به خروج از ابعاد چهارگانه اين جهان باشد، مى تواند با ميان بر زدن از ميان بعد پنجم، حتى از نور هم پيشى بگيرد.
۳- حركت سريع تر از نور، از ديد برخى از ناظرهاى اين جهان، به معناى سفر در زمان و بازگشت به گذشته است.
۴- گراويتون ها و نوترينوهاى خنثى ذراتى هستند كه امكان خروج از جهان ما را دارند. بنابراين اين ذرات قادرند در زمان سفر كنند.
۵- بدين ترتيب طى چند دهه آينده و با كمك نوترينوهاى خنثى قادر خواهيم بود ايده سفر در زمان را به طور تجربى بيازماييم.

جايزه فيزيک نوبل نصيب اخترشناسان شد



سه اخترشناس که شيوه های نوينی برای مطالعه کهکشان ها و ستارگان خلق کرده اند، برای دريافت جايزه نوبل فيزيک سال

2002

برگزيده شدند.


"ريموند ديويس" آمريکايی و "ماساتوشی کوشيبا" ژاپنی نيمی از جايزه ده ميليون کرونی و "ريکاردو جياکونی" ايتاليايی نيم ديگر جايزه را دريافت خواهند کرد.

تأثير تشعشعات كيهاني بر اسكلت فضانوردان

كشف كوارك سر

بسط یک نظریه گرانش کوانتومی بر مبنای تبادل ذرات و دیگری ترکیب کردن این نظریه با وحدت بزرگ است. وضعیتی که در اینجا با آن مواجهیم، مشابه چیزی است که در مورد وحدت بخشیدن و یکی کردن نیروی قوی با لکتروضعیف انجام شده است. نخست به نظریه ای در مورد برهم کنشهای قوی نیاز داریم (کرومودینامیک کوانتومی) سپس باید راهی بیابیم تا آن نظریه را با نظریه واینبرگ - عبدالسلام یکی کرده و به یک نظریه وحدت بزرگ

Grand Unified Theory, GUT

برسیم. روشی که شرح داده شد، امروز ابر تقارن نامیده می شود و نظریه های گرانش کوانتومی که از ابر تقارن استفاده می کنند، نظریه های ابر گرانشی خوانده می شوند

نظریه های ابر تقارن بقسمی عمل می کنند، که تمایز بین بوزنها و فرمیونها محو می شود. سیمای کلی یک نظریه ابر گرانش، وحدت نیروی گرانشی با نیروهای بنیادین دیگر و معرفی برهم کنشهایی است که در آنها فرمیونها و بوزونها می توانند جای خود را با یکدیگر عوض کنند و به سیستمی منتهی شوند که در آن فقط یک نوع فوق ذره وجود دارد. در ورای این سیمای کلی، و این دیدگاه که وحدت باید در زمان پلانک رخ دهد، در حال حاضر در این باب هیچ نظریه محکمی وجود ندارد

توضیح: زمان پلانک ده بتوان منهای سی و پنج ثاتیه نخست از آغاز بیگ بنگ است که در طول این مدت همه ذرات موجود در جهان از یک نوع بودند

راه حل

برای رسیدن به یک نظریه ابر تقارن و به دست آوردن یک نظریه ابر وحدت، بایستی نگرش خود را از ذرات کوانتومی به ذرات زیر کوانتومی تعمیم دهیم. مبدا حرکت برای رسیدن به چنین نظریه ای بایستی جایی شروع باشد که کل دستگاه فیزیک را متاثر قرار دهد. این همان کاری است که در نظریه سی. پی. اچ. انجام شده و با تعریف جدیدی از انرژی و گرانش تلاش شده هم ارز سازی نیرو و انرژی یا به عبارت دیگر فرمیونها و بوزونها را مطرح کند. با چنین دیدگاهی امواج الکترومغناطیسی و نحوه ی تولید آنها، تولید ماده و پاد مورد بررسی قرار می گیرد. در واقع نظریه سی. پی. اج. روشی متفاوت از نظریه های رایج دارد. در نظریه های رایج تلاش می شود از تقارن و وحدت سازی به ابر گرانش و ابر وحدت برسند، در حالیکه در نظریه سی. پی. اچ. از ابر تقارن شروع می شود و بتدریج با شکسته شدن تقارن ها به شرایط موجود می رسیم. به همین دلیل بحث را با زیر کوانتوم کرومودینامیک

Sub Quantum Chromo Dynamic, SQCD

آغاز می کنیم. کسانیکه به مطالعه ی بیشر در مورد نظریه سی. پی اچ. علاقه دارند می توانند به مقالات سی. پی. اچ. مراجعه کنند

نظریهٔ ریسمان

نظریهٔ ریسمان شاخه‌ای از فیزیک نظری و بیشتر مربوط به حوزه فیزیک انرژی‌های بالاست. این نظریه در ابتدا برای توجیه کامل نیروی قوی به وجود آمد ولی پس از مدتی با گسترش کرومودینامیک کوانتومی کنار گذاشته شد و در حدود سالهای ۱۹۸۰ دوباره برای اتحاد نیروی گرانشی و برطرف کردن ناهنجاری‌های تئوری ابر گرانش وارد صحنه شد. بنا بر آن ماده در بنیادین‌ترین صورت خود نه ذره بلکه ریسمان مانند است. یعنی تمام ذرات بنیادین (مثل الکترون، پوزیترون و فوتون) اگر با بزرگنمایی خیلی خیلی زیاد نگریسته‌ شوند ریسمان‌دیس هستند. ریسمان می‌تواند بسته (مثل حلقه) یا باز (مثل بند کفش) باشد.

همانطور که حالت‌های مختلف نوسانی در سیمهای سازهای زهی مثل گیتار صداها(نتها)ی گوناگونی ایجاد می‌کند، حالتهای مختلف نوسانی این ریسمانهای بنیادین نیز به صورت ذرات بنیادین گوناگون جلوه‌گر می‌شود.

خاصیت مهم ابرریسمان که فیزیکدانان را به سمت خود کشاند این بود که این نظریه به طرزی بسیار طبیعی گرانش (نسبیت عام) و مدل استاندارد (نظریهٔ میدان کوانتوم) که سه نیروی دیگر موجود در طبیعت (یعنی الکترومغناطیس، نیروی ضعیف و نیروی هسته‌ای قوی) را توصیف می‌کند به هم مرتبط می‌سازد.

ابعاد بالاتر

به طور سنتی فضایی که ریسمان‌ها در آن می‌زیند بیست و شش بعدی است (البته همیشه اینطور نیست چنان که در زیر توضیح داده خواهد شد). عدد بیست و شش از روی ضوابط ریاضی و نظریهٔ گروهها (برای حفظ تقارن لورنس) به‌ دست می‌آید......

بنا به محاسبه ي دانشمندان  13.7 بيليون سال ازز عمر جهان مي گذرد . با اين حساب پيدا كردن ستاره اي با سن 13.2 بيليون سال بسيار شگفت انگيز به نظر مي رسد . اين دان معناست كه اين ستاره ي پير مدت زمان كمي پس از انفجار بزرگ بوجود آمده است يعني تنها چند صد ميليون سال از "جهان ما " كوچك تر است .

اين ستاره ي كهن سال كه به تازگي توسط رصد خانه اروژايي جنوبي VLT كشف شده است ، HE 1523-0901 نام گذاري شده .

ستاره شناسان با مشاهده ي چنين ستارگاني مي توانند پيش بيني كنند كه به ستاره اي كهن سال نگاه مي كنند اما آنها چگونه مي توانند سن اين ستارگان را به اين دقت محاسبه كنند ؟

 تاريخ گذاري و تعيين سن ستارگان بسيار مشكل به نظر مي رسد . نحوه ي كار دانشمندان بسيار شبيه به كار باستان شناسان است ، باستان شناسان براي تاريخ گذاري بروي اجسام كشف شده در حفاري ها از شيوه اي موسوم به راديوكربن استفاده مي كنند و با بكارگيري ايزتوپ هاي كربن سن وسايل پيدا شده در حفاري ها را تعيين مي كنند .

ستاره شناسان براي تعيين سن اين ستاره با استفاده از رصد خانه VLT  فراواني عناصر گوناگون راديو اكتيو مانند اورانيوم و توريم را در اطراف ستاره اندازه گيري مي كنند . اين عناصر راديو اكتو براي ستاره شناسان در حكم ايزوتوپ هاي كربن است براي كاوش گران آثار باستاني .

هنگامي كه يك ستاره شكل مي گيرد عناصر راديواكتيو شروع به واپاشي مي كنند و به عناصر سبك تر تبديل مي شوند . با دانستن آهنگ واپاشي و همچنين اندازه گيري دقيق ميزان اين عناصر دانشمندان قادر خواهند بود سن يك ستاره را تعيين كنند حتي اگر 13.2 بيليون سال از عمر ستاره اي گذشته باشد .

 مشاهده تصوير بزرگتر

انفجار بزرگ

دانشمندان بر این باورند که کائنات در 15 بیلیون سال پیش در پی پدیده ای عظیم، به نام بیگ بنگ (انفجار بزرگ) به وجود آمده است. تمامی فضا، زمان، انرﮋی و موادی که امروزه جهان ما را تشکیل می دهند در پس این انفجار بزرگ ایجاد شده اند. دنیای پیش از بیگ بنگ یک دنیای بینهایت کوچک، فشرده و داغ بوده است. در نخستین کسرهای ثانیه اول فقط انرﮋی وجود داشت.

هنگامی که دنیا شروع به بزرگ شدن و سرد شدن نمود، چهار نیروی اولیه (گرانش، الکترو مغناطیس، نیروی ضعیف و نیروی قوی پیوندهای هسته ای) ظاهر شدند. کوارک ها و سپس ذرات اتمی و ذرات ضد آنها (ضد مواد) به عرصه پیوستند.

ماده و ضد ماده در مجاورت یکدیگر همدیگر را خنثی کرده(با برتری جزئی ماده نسبت به ضد ماده) و تولید انرﮋی و ماده اولیه یعنی هیدروﮋن و هلیوم نمودند. پس مانده ضعیف گرمای ناشی از بیگ بیگ همچنان در سراسر آسمان دیده می شود.  

کهکشانها

در ابتدا توزیع انرﮋی و ذرات در کل جهان یکسان نبود. این ناهمگونی ها این امکان را به انواع نیروها داد تا بتوانند ذرات را گردآوری و متمرکز کنند......

سرن

اهالي فيزيك حتما CERN را مي شناسند ، مركز تحقيقات هسته اي اروپا يا بزرگترين مركز تحقيقات هسته اي جهان ( Central European Research Nuclear ) به آدرس www.cern.ch  .

     اين مركز در مرز بين سوئيس و فرانسه قرار دارد و بزرگترين سيكلوترون ( شتاب دهنده ) دنيا را در اعماق زمين ايجاد كرده است ، اين مركز را شايد بتوان بزرگترين مركز تحقيقات علوم نام نهاد ، كشور ما نيز هر چند اندك ولي در ساخت اين مركز مشاركت داشته است .

     بيشترين حجم تحقيقات اين مركز را تحقيق در مورد ذرات بنيادي ( Particles ) تشكيل ميدهد . به اين معني كه با استفاده از شتاب دهنده هاي بسيار بسيار قوي رفتار ذرات بنيادي را در وضعيت هاي مختلف بررسي ميكنند تا به نتايج جديدتر دست پيدا كرده و به پاسخ سؤالات بي شمار و بي جواب خود برسند .

     مي دانيد شتاب دهنده ها ذرات بنيادي را به سرعتي بسيار نزديك به سرعت نور مي رسانند و سپس آنها را با هم برخورد داده و با آشكارسازها  ( Detector )اثرات حاصل از اين برخورد را بررسي مي كنند . ( براي آشنايي بيشتر مي توانيد از سايت فوق اطلاعات جالبي دريافت كنيد ) .

     اگر اين روش براي شناسايي رفتار ذرات بنيادي پاسخ بدهد خيلي از سؤالات مانند منشاء پيدايش جهان به پاسخ مي رسند . به نظر شما آيا بررسي رفتار ذرات بنيادي و اخذ نتيجه مي تواند جهش بزرگي در علم بوجود آورد ؟ اگر پاسخ مثبت است آيا دانشمندان سرن راه درستي را ( استفاده از شتاب دهنده ها ) در پيش گرفته اند ؟ در اين وبلاگ كوچك دانشمندان بزرگي كه خيلي هايشان نوبل هم گرفته اند را به چالش بكشيم . در يادداشتهاي بعدي اين سؤالات را عميق تر مي كنيم تا بفهميم فيزيك ( فيزيكدانان ) از كدام اشتباه بنيادي رنج مي برد ( مي برند ) ؟

 http://cph-theory.persiangig.com/

در اين مقاله سعي خواهيم کرد بيش تر در مورد فرمولها صحبت کنيم و زياد وارد جزئيات و مسائل تکراري نشويم از خوانندگان عزيز دعوت مي شود نظرات خود را با ما در ميان بگذارند .

از زماني که البرت انشتين فرمولهاي نسبيت خاص را ارائه کرد بحث هاي زيادي بر سر درستي و نادرستي آنها بوجودآمد ولي ما مي بينيم که اين فرمولها امروزه به عنوان نظريه ي تقريبا قطعي پذيرفته شده و در اغلب کتابهاي درسي وارد شده اند.

اين فرمولها اغلب با معادلات رياضي اثبات مي شوند اما قواعدي هندسي هم براي آنها وجود دارند که اين موضوع باعث درک راحتر آنها براي عموم مي شود.

اولين اثبات و مشهورترين آنها مربوط به فرمول شماره يک است که .....

روی ادامه مطلب کلیک کنید

تلسکوپ فضایی ناسا، چاندرا در آخرین مشاهدات خود از فضا توانست ابرنواختری جدید را شکار کند که احتمال می رود درخشندگی زیادی داشته باشد. در این مورد، انفجار ستاره ای SN2006gy سبب به وجود آمدن چنین ابرنواختری پر نور شده است. نکته مورد توجه آن است که شعله های سوزان این انفجار 100 بار پر انرژی تر از اینگونه ابرنواخترهاست. تیم کاشف SN2006gy بر این باورند که، ستاره عامل این ابرنواختر 150 بار پر جرم تر از خورشید است، این جرم سنگین را فقط در ستاره هایی می توان یافت که شکل گیری و تولد آنها بعد از انفجار بزرگ بوده است. تلسکوپ پرتو X چاندرا با مشاهده خود توانست تفاوت این موضوع که ابرنواختر ایجاد شده از ستاره ای پرجرم است، و انفجاری نوع 1A که از انفجار کوتوله های سفید پدید می آید نیست، را نشان دهد.

ابرنواخترها هنگامی رخ می دهند که سوخت ستاره ای سنگین به پایان برسد در این هنگام ستاره فشار خارجی خود را از دست می دهد و این موضوع سبب می شود که ستاره بر روی گرانش خود به سمت داخل فروریزش کند و متلاشی شود. اما در مورد SN2006gy فرآیندی کاملا جدید و متفاوت با موارد مشابه رخ داده است. ماده متشکله ستاره که بسیار بزرگ و سنگین بوده از مرکز، سبب به وجود آمدن مقداری پرتوهای قدرتمند گاما شده است. انرژی حاصل از تابش این پرتوها در داخل به ذره و ضد ذره تبدیل و آنها نیز به صورت جفت در آمده اند و سبب رها سازی و از دست دادن انرژی شده اند. ستاره نیز بدون انرژی دچار درون ریزی و سقوط بر روی گرانش خود شده است و انفجاری مهیب و ابرنواختری رخ داده است.

به هر حال SN2006gy به صورت ابرنواختری بسیار پرنور، مشاهده و ثبت شده است. این انفجار در کهکشان NGC1260 رخ داده، و فاصله این کهکشان از ما حدود 240 میلیون سال نوری است، که برای دیدن آن به تلسکوپ های قدرتمند نیاز داریم، ستاره محصور در آن که به ابراختر تبدیل شده اکنون از نظر نورایت مانند ستاره اتای صورت فلکی شاه تخته ( صورت فلکی آسمان جنوبی )، که ستاره ای پرجرم و در فاصله 7500 سال نوری از ماست، می ماند. حتی برای دیدن آن در هنگام انفجار به تلسکوپی نیاز نبود.

اطلاعات بيشتر و منابع :

کتابی جالب از دکتر شادمهری

در مورد مهبانگ

http://www.imf.persianblog.com/

ISO, the hidden Universe and astro-chemistry

Results from ISO

The water on Earth comes from space

Rings of carbon

Crystals in space

برای مقاله کامل به m_mokaber@yahoo.com
 ایمیل بزنید

روی ادامه مطلب کلیک کنید

به علاوه آنها علت اين كمبود جرم را نيز يافته اند :‌ یك شريك پنهان. بله، احتمالاً‌ جرم ديگري بوده كه بيشتر مواد درون اين كوتوله ي سفيد كوچك را مكيده است و اينگونه برايش ردّي از خود به جاي گذاشته است.

وارن براون (Warren Brown) از مركز اختر فيزيك هاروارد – اسميتسون مي گويد : اين ستاره فوق العاده عجيب است .شرایط غير عاديی نياز است تا چنين كوتوله ي كم جرمي به وجود آيد.
هنگامي كه ستاره اي مشابه خورشيد بالغ شده وسپس مي ميرد، تبديل به يك كوتوله ي سفيد مي شود. كوتوله ي سفيد تازه كشف شده ، با نام طولاني SDSSJ091709.55+463821.8 (‌از اين پس J0917+46) در حدود 7400 سال نوري از زمين فاصله دارد، تقريباً نزديك مرز صورت فلكي سياهگوش و دب اكبر مي باشد. با وجود اينكه يك كوتوله ي سفيد معمولي در حدود نصف جرم خورشيد ماده دارد
كوتوله ي سفيد جديد، تنها كسري از اين جرم را دارد.
موکرمين كيليك (Mukremin Kilik) از دانشگاه اوهايو مي گويد : كوتوله ي سفيد ما با اينكه از نظر جرمي سبك مي باشد ولي در بعد اندازه، درشت به نظر مي رسد : قطرش 9 برابر يك كوتوله ي سفيد معمولي مي باشد!!
هنگامي كه منجمان در ابتدا j0917+46 را يافتند، پيش بيني كردند كه بايد يك همدم كشف نشده، كه سبب اين كاهش جرم بوده، داشته باشد. در ادامه تحقيقي روي سرعت شعاعي آن صورت گرفت كه به دنبال نشانه هايي از لرزش كوتوله ي سفيد بود (مادامي كه در اثر جاذبه ي همدم كشيده مي شود) نتيجه ي اين جستجو موجب تأييد پيش گويي شد. هم چنين منجمان احتمال اينكه اين همدم يك ستاره كم جرم رشته ي اصلي يا يك سياهچاله باشد را رد كردند و مي گويند به احتمال زياد يك كوتوله ي سفيد ديگر يا يك ستاره ي نوتروني البته با رأي بيشتر براي كوتوله ي سفيد !می باشد .
براون توضيح مي دهد :‌ هيچ ستاره اي به آنقدر پير نشده كه چنين كوتوله ي سفيد سبكي را از خود توليد كند. بنابراين ما فهميده ايم كه آن جرم بايد از طرف كوتوله ي سفيد همدمي بلعيده شده باشد.
اين تيم همچنين تاريخچه ي عجيب غريب اين جفت را روشن مي كند :
اين سيستم دوتايي با ستاره اي حدود دو برابر جرم خورشيد و ستاره ي ديگري، كم جرم تر از خورشيد متولد مي شود. ستاره اي كه سنگين تر بوده، زودتر متحول شده و تبديل به كوتوله ي سفيدي با جرم تقريباً خورشيد مي شود. 10 ميليارد سال بعد، همدم او نيزبه كوتوله ي سفيد ديگري مبدل مي شود. در هر مرحله لايه هاي خارجي گسترش يافته ي ستاره ي اولي، همدم را احاطه مي كند و سبب اصطكاك شديدي مي شود كه دو ستاره را به يكديگر نزديكتر مي كند. آنها هم اكنون ، هر 6/7 ساعت يك بار به دور هم مي چرخند در حاليكه شعاعشان حدود 000/650 مايل مي باشد و سرعت سرسام آوري در حدود 335000 مايل بر ساعت دارند.
به گفته ي كيليك ، رابطه ي بين كوتوله ي سفيد و همدمش، چون يك ازدواج كيهاني مي باشد. كه در آن هر دو طرف بايد چيزي بپردازند: ابتدا هر دو ستاره آهنگ نزديك شدن سر مي دهند. يكي از آنها ديگري را فرا مي گيرد ( مانند در آغوش گرفتن) البته با از دست دادن تدريجي جرم . و بدين صورت آنها نزديك تر مي شوند. سپس ستاره ي ديگر منبسط شده و غولي مي شود كه ستاره ي اول را در بر مي گيرد. (در آغوش گرفتن دوباره) و حالا اوست كه بايد مقدار زيادي از جرمش را از دست بدهد. آنها نزديك و نزديكتر شده و اين رقص كيهاني را ادامه مي دهند...
منجمان گمان مي كنند كه اين2كوتوله ي سفيد نهايتاً يكي شوند. گرچه براي اين يكي شدن 10 ميليارد سال زمان نياز است!!

/www.parssky.com

نویسنده

مینا اکرام نیا

"بسم الله الرحمن الرحيم"

ثابت كيهاني و شتاب انبساط دنيا

چرا ثابت كيهاني مقدار بسيار ناچيزي در ديد مايكروسكوپيك دارد؟ اين امر دقيقا برعكس آنچه تئوري هاي ميادين كوانتومي مي گويند مي باشد!

حال كه اين عدد كوچك است چرا باعث ايجاد يك انرژي نقطه ي صفر (Zero-Point Energy [ZPE]) عظيم براي خلا نمي شود؟

تئوري VMR-PCR در اين مورد نوعي پيشرفته از فرضيه ي جهان تپنده را بيان مي كند. در جهان تپنده مي خوانيم كه جهان در يك دوره منقبض مي شود و بعد از رسيدن به نقطه ي اوج اين عمل مهبانگي رخ داده و دنيا دوباره شروع به انبساط مي كند و اين چرخه تكرار مي شود.

در جهان تپنده اين نظر صريحا به عنوان يك فرض بيان شد زيرا استنباط مناسبي براي آن پيدا نشد.

همانطور كه در بخش معرفي بيان كرديم VMR-PCR خلا را به عنوان يك پادماده عامل كنش با ماده و ايجاد گرانش مي داند. در اين مدل همچنين يك استثنا بر طبق اثبات رياضي هاوكينگ (Hawking) مبني بر وجود سفيدچاله نيز معرفي مي كند. سفيدچاله اي كه در مركز دنيا قرار دارد و استثنا در آن نيروي دفع ماده بيشتر از دفع خلا است. اين مقدار باعث مي شود تا ماده ي متمركز در مركز دنيا پس از زماني كه جرم خود را نيز در عالم منتشر كرد ديگر قدرت غلبه بر دفع خلا را پيدا نكند و برعكس اين عمل يعني انقباض رخ خواهد داد.......

ذرات زيراتمي (Subatomic Particles)

در اين مقاله انواع ذرات زيراتمي (Subatomic Particles) را به طور مختصر معرفي مي كنيم.

هادرون – باريون – بوزون – فرميون – لپتون – بوزون هاي شاخص – گلوئن – نوترينوها – موئون – مزون – كوارك – پيون و ....

هادرون ها (Hadrons):

ذرات زيراتمي اي هستند كه از فرميون هايي چون كوارك و آنتي كوارك و بوزون هايي چون گلوئن تشكيل شده اند. اين ذرات نيروي قوي هسته اي اعمال مي كنند.

هادرون ها مانند ديگر ذرات داراي عدد كوانتومي هستند.

اين ذرات ممكن است در دما يا فشار بسيار پايين خودبه خود از بين بروند.

باريون (Baryon):

ذراتي هستند كه از كوارك تشكيل شده اند. براي مثال پروتون از دو كوارك بالا (u) و يك كوارك پايين (d) تشكيل شده و يا نوترون از دو كوارك پايين و يك كوارك بالا تشكيل شده.

انواع باريون طبق مدل استاندارد (SM) به صورت زير است:

ایستگاه فضایی بین المللی یک ماهواره مسکونی بسیار عظیم در فضا است که با همکاری بیش از پانزده کشور از سراسر جهان در حال تکمیل می باشد.نخستین قطعات این ایستگاه در سال ۱۹۹۸ میلادی به فضا پرتاب شد و نزدیک به دو سال بعد، دو فضا نورد روسی و همچنین یک کیهان نورد آمریکایی به عنوان خدمه اولیه ایستگاه شروع به کار نمودند.ایستگاه فضایی در مداری به ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری از سطح زمین در گردش است،همچنین گستره مداری آن از عرض جغرافیایی ۵۲ درجه شمالی تا ۵۲ درجه جنوبی افزایش می یابد. این ایستگاه از ۸ بخش اصلی استوانه ای تشکیل می شود که از آن ها تحت عنوان اتاقک (قسمتی از سفینه فضایی) نیز یاد می شود.هر اتاقک به صورت جداگانه از زمین به ایستگاه فضایی انتقال می یابد.قطعات پس از انتقال توسط فضانوردان و کیهان نوردان برای تکمیل به یکدیگر متصل می شوند. ۸ صفحه خورشیدی با تولید بیش از ۱۰۰ کیلو وات برق وظیفه تامین نیروی الکتریکی را ایستگاه را بر عهده دارند.این صفحات بر روی بر روی سوله ای تمام فلزی با طولی در حدود ۱۰۹ متر نصب شده اند. عبور ایستگاه فضایی از مقابل خورشید ایالات متحده و روسیه مشترکاً و به طور عمده وظیفه تامین قطعات و تجهیزات ایستگاه فضایی را بر عهده دارند .کانادا نیز در این راستا بازوی روبوتی برای ایستگاه طراحی کرد که در سال ۲۰۰۱ بر روی آن نصب شد.آژانس فضایی اروپا به همراه دیگر کشور ها مانند ژاپن برای تکمیل ایستگاه همکاری می کنند.به تازگی برزیل نیز توافق نامه ای را با ایالات متحده در جهت تامین تجهیزات برای ایستگاه فضایی امضا کرده،مشروط بر آن که فضانوردان برزیلی هم بتوانند با کسب اجازه از آمریکا و همچنین با استفاده تجهیزات فضایی این کشور فضانوردان برزیلی را به ایستگاه ارسال نماید.

منبع:http://www.persianstar.com

اخترشناسان در پروژه ای بین المللی تحت عنوان AEGIS نزدیک به ۵ سال است که در حال تصویربرداری از کهکشانهای عالم، در فواصل دور هستند. دست کم ۸ رصدخانه ی بزرگ در این پروژه عظیم شرکت دارند. هدف این است که کهکشانهایی را مشاهده کنند که دست کم در فاصله های ۹ میلیارد سال نوری قرار دارند تا بر این اساس بتوانند مسیر تحولی آنها (و عالم) را بهتر بشناسند.  در بازه ی زمانی ژوئن ۲۰۰۴ میلادی تا مارس ۲۰۰۵ میلادی از ناحیه ای بسیار کوچک در صورت فلکی دب اکبر عکسهایی گرفته شد که اکنون وقتی کنار هم قرار می گیرند دنیای عظیمی را پیش چشم ما قرار می دهند.

در این پروژه ی تحقیقاتی، اخترشناسان کهکشان بیضوی کشف کردند که دارای دو سیاهچاله در مرکزش است که تقریبا در فاصله ی ۴۰۰ سال نوری از یکدیگر قرار دارند. جرم یکی ده برابر دیگری با جرم ۵ میلیون جرم خورشیدی است. به نظر می رسد این کهکشان به دنبال برخورد دو کهکشان دیگر به وجود آمده باشد. بر اساس این تحقیقات قرار است ۱۹ مقاله در مجله ی مهم استرفیزیکال ژورنال به چاپ برسد.

فیلمی زیبا در مورد جایگاه ما در این دنیای عظیم را در اینجا ببینید

http://imgsrc.hubblesite.org/hu/db/2007/06/videos/a/formats/low_mpeg.mpg

بر گرفته از وبلاگ دکتر شادمهری http://www.imf.persianblog.com

نمی دانم چرا ما انسانها فکر می کنیم خیلی مهم هستیم و یا جایگاهی در عالم داریم...فیلم را که دیدید فقط یک لحظه فکر کنید که این نقاط کهکشان هستند ...

در شماره 11 اسفندماه مجله ی ساینس، مقاله ای پژوهشی به قلم گیزی و راجلز دیده می شود که توضیح می دهند چانکیلو، در حقیقت، بنایی بوده است برای مطالعات رصد خورشید. این دو محقق نشان می دهند که زنجیره ی این 13 برج به گونه ای است که انقلابهای تابستانی و زمستانی را می توانند مشخص کنند. آنها اشاره می کنند با توجه به دیواره های ضخیم برجها به نظر می رسید چانکیلو یک قلعه نظامی باشد؛ ولی طراحی زیبای آن به همراه دروازه های فراوان آن و همین طور فقدان ذخیره های فراوان آب، دلایل هستند که استفاده ی نظامی از این بنا را نامحتمل به نظر می رساند.

قیزی و راجلز موفق شدند دو رصدگاه در دو طرف زنجیره ی برجها در  فاصله ی 200 متری آنها کشف کنند. رصدگاه شرقی تقریباً ویران شده است اما رصدگاه غربی بخوبی قابل شناسایی است.

این دو رصدگاه به گونه ای قرار دارند که طلوع و غروب خورشید در انقلابهای زمستانی و تابستانی، هر کدام هنگام وقوع در یک انتهای زنجیره ی برجها دیده می شدند.

به این ترتیب، بر اساس طلوع و غروب خورشید و نحوه ی رویت آن از برجها می شد یک سال خورشیدی را مشخص کرد. آیا چانکیلو موارد استفاده ی دیگری هم داشته است؟