چند روزیه که از آزمایش شتابدهنده سرن صحبت میشه و اینکه میخوان به وجود ذره هیگز پی ببرن

اما برای اینکه بدونین ذره هیگز چیه یه خلاصه ای از اونو براتون مینویسم

امیدوارم بدردتون بخوره

بوزون هیگز (به انگلیسی: Higgs boson) یا خدا ذره (God Particle) یک ذرهٔ اساسی سازندهٔ جهان است. این ذره هیگز در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) به افتخار فیزیکدان انگلیسی پیتر هیگز (Peter Higgs) نامگذاری شده‌است.

از دیدگاه کیهان‌شناسی، خلاء دارای نوعی چگالی انرژی است، که انرژی تاریک یا ثابت کیهان‌شناختی نامی

ده می‌شود که انبساط شتابدار مشاهده شده‌ در جهان را به ان نسبت می‌دهند. از نظر فیزیک ذرات بنیادی، میدان هیگز، در خلاء نفوذ می‌کند. در مدل استاندارد فیزیک ذرات، جرم همهٔ ذرات در نتیجهٔ بر هم کنش با این میدان به وجود می‌آید.

ذره هیگز، نیروی الکترومغناطیس و نیروی ضعیف هسته‌ای را به هم پیوند می‌زند. پیش بینی می‌شود، نتیجه برانگیختگی‌های میدان هیگز را به صورت ذرهٔ بوزون هیگز مشاهده کرد.

در نتیجه آشکارسازی ذرهٔ هیگز، که تنها ذرهٔ موجود در مدل استاندارد است که به صورت تجربی مشاهده نشده‌است، یکی از چالش‌های مهم فیزیک ذرات کنونی است. فیزیکدانان امید دارند که ذرهٔ هیگز را با استفاده از برخورد دهندهٔ هادرونی بزرگ سرن (LHC) آشکار سازند که انتظار می‌رود در ۲۰۰۸ (میلادی) به کار بیفتد.

عکسی از فونیکس در حال فرود

در این تصویر چتر نجات 10 متری فونیکش که در حال باز شدن است دیده می شود و بسیار جالب است.

عکسهای فونیکس از مریخ

http://phoenix.lpl.arizona.edu/imageCategories_lander.php

http://phoenix.lpl.arizona.edu/images.php?gID=0&cID=8

 

 

منابع وابسته به انجمن ستاره شناسان آرژانتین اعلام کردند شهاب سنگی به اندازه یک اتوبوس در منطقه ای در شمال شرق آرژانتین سقوط کرده است. واحد مرکزی خبر به نقل از خبرگزاری آلمان: این منابع اعلام کردند این شهاب سنگ در ساعت 22 یکشنبه به وقت محلی در آسمان منطقه مشاهده شد. براساس این گزارش، این شهاب سنگ که بسیار نورانی و در اندازه غیرمعمول بود مسیری منحنی را طی کرد و در حالی که با سرعت 80 هزار تا 200 هزار کیلومتر در ساعت به سطح زمین نزدیک می شد نور آن از سرخی به رنگ آبی درآمد. افراد وابسته به انجمن ستاره شناسان و گروهی از نیروهای پلیس آرژانتین سرگرم جستجو برای یافتن بقایای این شهاب سنگ و بررسی آن هستند.

گروهی از ستاره شناسان آمریکایی و انگلیسی موفق شدند با استفاده از تکنیکهای جدید اندازه گیری سرعت، ترکیبات و شدت نور ستاره جوانی که با سرعت بسیار زیادی از کهکشان راه شیری دور می شود خاستگاه این ستاره فوق سریع را کشف کنند.
به گزارش مهر، تاکنون دانشمندان موفق نشده بودند کشف کنند که این ستاره جوان که با شناسه HE 0437-5439 نامگذاری شده از کجا آمده است اما اکنون ستاره شناسان موسسه کرنگی آمریکا و دانشگاه کوئین انگلیس که نتایج تحقیقات خود را در مجله Astrophysical Journal Letters منتشر کرده اند، موفق شدند با کمک ابزارهای دقیق اندازه گیری سرعت، شدت نور و ترکیبات این ستاره جوان فوق سریع، منشاء و خاستگاه آن را شناسایی کنند.

به گفته این محققان، جرم این ستاره جوان 9 برابر جرم خورشید است و با سرعت حدود ......
ادامه مطلب

ماموریت های فضائی در سال2007

ماموریت سپیده دم ( Dawn ) 

زمان پرتاب : ژوئن 2007

هدف : مدارگرد سیارکی

" سپیده دم" بخشی از مجموعه ماموریت های "اکتشاف" ( Discovery) ناسا است. این فضاپیما به سوی دو سیارک سرس (Ceres) و وستا (Vesta) ، دو تا از بزرگترین سیارکهای منظمه شمسی، خواهد رفت. هر یک از این دو سیارک فرآیند تکاملی بسیار متفاوتی داشتند که در چند میلیون سال اولیه پیدایش منظومه شمسی شکل گرفته است.  سپیده دم با رصد هر دو آنها با ابزار های یکسان، در حقیقت به مطالعه و بررسی منظومه شمسی روزهای آغازین می پردازد و ویژگی های هر سیارک را نیز مورد بررسی قرار می دهد.

همچنین این فضاپیما با خود تراشه ای را حمل می کند که 360،000 نفر نام خود را در آن ثبت کرده اند تا به روی یکی از سیارکهای منظومه شمسی بفرستند.

ماموریت ققنوس (Phoenix) و.....

ادامه مطلب

- خوشه های باز

خوشه های باز (Open clusters) با خوشه های کروی بسیار متفاوت اند. بر خلاف توضیع کروی خوشه های کروی در کهکشان، آنها در صفحه ی کهکشان قرا گرفته اند، و تقریباً همیشه در بازوهای مارپیچی پیدا می شوند. آنها معمولاً اجرام جوانی هستند: تا حدود چند ده میلیون سال. این اجرام از مناطق هیدروژنی H II مثل سحابی جبار ایجاد می شوند.

خوشه های باز از چند هزار ستاره بیشتر تشکیل نشده اند، که درون یک منطقه به وسعت 30 سال نوری قرار گرفته اند. به علت تراکم و چگالی کمتر، نسبت به خوشه های کروی، نیروی گرانشی ضعیف تری برای اتصال گرانشی بین اعضای این خوشه ها وجود دارد، و در طول زمان توسط نیروی جاذبه ی ابرهای عظیم مولکولی و دیگر خوشه ها، به آهستگی گسیخته می شوند.

معروف ترین خوشه های باز .....

ادامه مطلب

- خوشه های باز

خوشه های باز (Open clusters) با خوشه های کروی بسیار متفاوت اند. بر خلاف توضیع کروی خوشه های کروی در کهکشان، آنها در صفحه ی کهکشان قرا گرفته اند، و تقریباً همیشه در بازوهای مارپیچی پیدا می شوند. آنها معمولاً اجرام جوانی هستند: تا حدود چند ده میلیون سال. این اجرام از مناطق هیدروژنی H II مثل سحابی جبار ایجاد می شوند.

خوشه های باز از چند هزار ستاره بیشتر تشکیل نشده اند، که درون یک منطقه به وسعت 30 سال نوری قرار گرفته اند. به علت تراکم و چگالی کمتر، نسبت به خوشه های کروی، نیروی گرانشی ضعیف تری برای اتصال گرانشی بین اعضای این خوشه ها وجود دارد، و در طول زمان توسط نیروی جاذبه ی ابرهای عظیم مولکولی و دیگر خوشه ها، به آهستگی گسیخته می شوند.

معروف ترین خوشه های باز .....

ادامه مطلب

خوشه های ستاره ای

خوشه های ستاره ای گروه هایی از ستارگان هستند که بر اثر نیروی گرانش (یا جاذبه) به دور یکدیگر جمع و به هم بند شده اند. دو نوع مشخص از خوشه های ستاره ای را می توان مشخص نمود: خوشه های کروی، مجموعه های متراکمی از صدها هزار ستاره هستند که بسیار پیر و سرد هستند، در حالی که خوشه های باز معمولاً  از چند صد ستاره بیشتر ساخته نشده اند، و اغلب بسیار جوان اند. خوشه های باز در طی زمان آهسته آهسته بر اثرِ آثار گرانشی ابرهای عظیم مولکولی در حین حرکت درون کهکشان از هم گسیخته می شوند، ولی اعضای خوشه به حرکت در فضا ادامه می دهند و اتصال گرانشی خود را به هم از دست می دهند؛ در این هنگام آنها را به نام انجمن های ستاره ای یا گروههای متحرک می شناسند.

1- خوشه های کروی:

خوشه های کروی (Globular clusters)، گروههای تقریباً کروی از حدود 10 هزار تا چندین میلیون ستاره در فضایی به وسعت 10 تا 30 سال نوری هستند. آنها معمولاً از ستاره های بسیار پیر تشکیل شده اند، در واقع تنها چند صد میلیون سال جوان تر از خود جهان! ستارگان در این خوشه ها به سوی رنگ های زرد و قرمز و جرم کمتر 2 برابر جرم خورشید متمایل اند.  چرا که ستارگان داغ تر و پر جرم تر قبلاً به صورت ابرنواختر هایی منفجر شده اند

ادامه مطلب